Verslag van ons bezoek aan wasserij Vendrig te IJsselstein op 11 september 2025

Vandaag brengen we een bezoek aan wasserij Vendrig in IJsselstein. We weten dat het een grote wasserij voor bedrijfskleding is, maar zullen er zo achter komen dat daar veel meer bij komt kijken. Cabauwers zijn stoer, want zelfs de sombere weersvoorspelling kon een deel van ons niet weerhouden om op de fiets te komen. Onder de rook van de 372 meter hoge radio- en TV-Gerbrandytoren stapten we met 33 personen bij Vendrig binnen, waar we tussen de wasmachines en transportrails met kleding door naar de showroom gingen. Tussen de vele kledingartikelen in  namen we eerst tijd voor een kopje koffie, waarna Liesbeth het woord gaf aan Rudolf Vendrig, een van de twee huidige directeuren van het familiebedrijf.

Rudolf vertelt dat hij een kleinzoon is van de oprichter van het bedrijf en samen met een neef de derde generatie directie vormt. Zijn taak richt zich vooral op de wasserij, alles daaromheen en commercie. Zijn neef beheert vooral de financiën.
We gaan terug naar 1960, het jaar waarin alles z’n oorsprong vond. Opa Vendrig werkte toen bij Terberg en gebruikte daar met z’n collega’s poetsdoeken die als ze smerig waren weer afgedankt werden. Dat moet toch anders kunnen dacht hij en nam er mee naar huis om dat uit te testen.
Experimenterend met verschillende ontvettende produkten en met gebruik van een gewone wasmachine, centrifuge en een droger wist hij de poetslappen toch weer schoon te krijgen. Daar zat toekomst in!
Terwijl hij bij Terberg bleef werken nam dit thuiswerk toe. Zo startte hij met ‘Vendrig’s Poetsdoekencentrale’. Zelf ging hij achter klanten aan en zijn vrouw deed de was met hulp van vele handjes, want ze kregen uiteindelijk 11 kinderen. Twee jaar later volgde al de overstap naar een groter pand. Van alleen poetslappen groeide het mede door wat overnames van andere kleine bedrijven door naar bedrijfskleding in brede zin. Uiteindelijk verhuisde het naar de plek waar het nu zit aan de Productieweg. We stappen over naar het heden.

Het bedrijf is al lang niet meer alleen een wasserij.  Naast dat ze als enige in ons land gespecialiseerd zijn in het goed ontvetten van werkkleding onderscheiden ze zich vooral doordat ze klanten in het hele proces van werkkleding aanschaffen, wassen en onderhouden ontzorgen.  De klant sluit bij Vendrig een contract af van huurkleding naar keuze al dan niet met opdruk, wassen en onderhoud, inclusief het proces van ophalen en terug bezorgen. Branches zijn met name de metaalsector, automotive ( garages e.d. ), agricultuur, on- en offshore, petrochemie en voedingsmiddelen. Grote klanten zijn o.a. Terberg (vanaf 1960), Westfort, IHC en Tata buitendienst.

In IJsselstein maar ook met steun van eigen distributiepunten in Tilburg en Almelo, waar grotere vrachten in kleinere verdeeld worden om alle klanten goed te kunnen bereiken.

Vendrig heeft door het land zo’n 2500 klanten, waarvan Westfort de grootste is. Per dag worden 65.000 stukken kleding gewassen. Per week worden ook 20.000 poetsdoeken gewassen, ook vloermatten worden gewassen. Daarnaast kunnen schoonmaakproducten voor sanitaire ruimtes geleverd worden. Zeker verfrissig! Er werken 130 mensen, waarvan een deel in twee shiften.

De klant kan een keuze maken uit allerlei werkkledingpakketten, afhankelijk van het type werk. Ieder kledingstuk krijgt een chip en barcode en wordt in een Portal beheerd. De klant kan dat zelf ook volgen en ook zelf een een medewerker af- of aanmelden. Dit proces houdt ook in dat Vendrig zakken met gesorteerde vuile was ophaalt en gelijktijdig vervangt door schone was die door de Vendrig-chauffeur in de van een chip voorziene inlegkast van de individuele medewerker wordt gelegd.

In de grote showroom is te zien hoeveel artikelen wel niet kunnen worden gehuurd. Vendrig koopt bij verschillende leveranciers in, maar heeft ook een eigen lijn. Ervaringen uit het onderhoud worden hier uiteraard bij gebruikt. De keuze uit stoffen, modellen, kleuren is groot. Werkkleding wordt ook steeds meer modegevoelig. Vanuit de toepassing zijn er verschillende eisen, met name voor veiligheidskleding. Veiligheidsschoenen kunnen ook worden geleverd. Bij vroegtijdige teruggave worden ze weer opgeknapt om naar een ander over te gaan.

Verschillende stoffen betekent ook meer wassystemen. De drie grootste wasmachines wassen 1000kg per uur. De wasbuis is dan 15 meter lang en opgedeeld in 15 kamers. Elke drie minuten komt er 50kg was bij en schuift alles een kamer op. Veel wordt op 60C gewassen, soms ook 75C. Naast de grote ook kleinere wasmachines en lagere temperaturen dan 60C. Alles hangt samen met de keuze van wasmiddelen en temperatuur en tijd. Met vetten vervuilde kleding wordt dryclean, dus zonder water, maar met speciale reinigingsmiddelen gereinigd. Deze vetten worden opgevangen. De kleding wordt in dezelfde machine gedroogd.

Het energieverbruik is groot. Per jaar 400.000 m3 gas. Elektra deels van de zonnepanelen. Het hele dak ligt vol en het stroomnet kan ook niet meer leveren.  Er wordt gedacht aan een thuisbatterij om in het weekend de energie vanuit de zonnepanelen op te slaan. De kosten zijn nu nog hoog. Het komt er op neer dat bij iedere investering van nieuwe energiezuiniger machines iets anders moet vervallen. In de wasserij is een eigen waterbron met onthardings-installatie. Het vuile water wordt teruggebracht tot een lage temperatuur en mag op het openbare riool worden geloosd.

Oude versleten kleding wordt opgehaald en gerecycled door Cibutex. Van wit worden theedoeken gemaakt, van bond garens en van veiligheidskleding blauw isolatiemateriaal voor b.v. de auto-industrie.

We gaan eerst in drie groepen door de wasserij. We zien hoe de voorgesorteerde zakken met vuile was uit een vrachtwagen aan de rail gaan en door worden geleid naar de benodigde wasmachines. Na het wassen en drogen gaat alles langs een punt waar uitgelezen wordt of herstelwerk nodig is. Er is een rij reparatiestations waar alles met de hand gebeurt. Veiligheidskleding wordt ook gecontroleerd op de mate waarop reflectie-strippen nog werken. Omdat alle kledingstukken een chip en barcode hebben komt alles uiteindelijk weer op de juiste plek bij elkaar om door machines te worden gevouwen en klaargemaakt voor transport.  Alles wordt door eigen ICT aangestuurd. Tijdens de rondgang hoorde ik dat de moeder van onze Thea een zus was van de oprichter van het bedrijf. Toch weer een dun lijntje naar Cabauw!

Onder de indruk van de georganiseerdheid van het proces, maar ook met vragen over hoe medewerkers het toch ook repeterende en werk aankunnen komen we weer terug in de showroom.

Rudolf Vendrig zegt dat er enkele keren per dag van werkplek wordt gewisseld. Er zijn er echter ook die graag op 1 plek willen blijven staan. Het geluidsniveau in de wasserij is behoorlijk. Iedereen heeft wel oordopjes, maar niet iedereen wil ze ook dragen. Een verplichting is het net nog niet. Het gebeurt wel dat in de te wassen kleding nog gereedschapsonderdeeltje of pennen of zo gevonden worden. Bij kleding die langs een scan gaat wordt het gesignaleerd, maar vlekken van een lekkende pen betekent einde. Ook ons bezoek komt tot een einde.

Na een dankwoord van Liesbeth en een attentie voor de dhr. Vendrig en de 2 andere presentatoren stapte het merendeel van ons weer op de fiets of in de auto om naar de familie Aantjes in Uitweg te rijden. Daar wachtte ons een gezellige lunch waarbij we buiten aan de snackcar zelf onze lunch konden samenstellen.

Al met al was deze dag zeer verfrissig.
                                                         

Met dank aan Herman de Koning voor dit mooie verslag.